....................................................... ...ของขวัญจากในหลวง......... ............อย่าทำลายความหวังของใคร...เพราะอาจเหลืออยู่แค่นั้น .....รู้จักฟังให้ดี...โอกาสบางทีมันก็มาถึงแค่แว๊วๆเท่านั้น .......จะคิดการใด..จงคิดให้ใหญ่เข้าไว้ แต่เติมความสนุกสนานเข้าไปเล็กน้อย ....หัดทำสิ่งดีๆให้กับผู้อื่นจนเป็นนิสัย..โดยไม่จำเป็นต้องให้เขารู้ ........จำไว้ว่าข่าวทุกชนิดถูกบิดเบือนมาแล้วทั้งนั้น... ..........ใครจะวิจารณ์อย่างไรก็ช่าง...ไม่ต้องเสียเวลาโต้ตอบ ...ให้โอกาสผู้อื่นเป็นครั้งที่สอง ...แต่อย่าให้ถึงสาม ......เราไม่ได้ต่อสู้กับคนโหดร้าย...แต่เราต่อสู้กับความโหดร้ายในตัวคน ...........เมื่อมีใครสวมกอดคุณ...ให้เขาเป็นฝ่ายปล่อยก่อน ...........อย่าไปหวังเลยว่าชีวิตนี้จะมีความยุติธรรม .................ประเมิณตนเองด้วยมาตฐานของตนเองไม่ใช่มาตรฐานของคนอื่น ......คงไว้ซึ่งความเป็นคนเปิดเผย อ่อนโยน และความอยากรู้อยากเห็น .......ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์อันเลวร้ายเพียงใด...สุขุมเยือกเย็นเข้าไว้ ............อย่าวิจารณ์นายจ้าง...ถ้าทำงานกับเขาแล้วไม่มีความสุขก็ลาออกซะ .......คำนึงถึงการมีชีวิต"กว้างขวาง"มากกว่าการมีชีวิต"ยืนยาว"

ดวงใจในสายน้ำ เธอเป็นดังสายน้ำ แค่พบก็รู้สึกเย็นแค่เห็นก็เป็นสุขใจ ซับเหงื่อให้ใจที่ล้า อีกเห็นแววตายิ้มให้ ขอซุกกายนั่งใกล้ ริมฝั่งใจได้ไหมคนดี มีพื้นที่พอไหม ถ้ารักจะขอหลบภัย ถ้าใจขอใกล้อย่างนี้ เพียงเศษละอองสายน้ำ ห่มใจคนช้ำเหลือที่ ให้พอได้รู้สึกดี จากที่รอนแรมมาไกล ทั้งๆที่ใจรู้ว่า สายน้ำไม่เคยคืนหลัง ทั้งๆที่ยังหวั่นไหว แต่ใจก็รอความหวัง ทางที่เคยฝันไว้ ให้สายน้ำพาล่องไป ให้ไหลนำใจสุดทาง ถ้าหากไม่เป็นภาระ จะขอร่วมเดินเคียงข้าง เป็นสายน้ำเย็นชุ่มหวัง หล่อเลี้ยงพลังให้ใจดวงใจในสายน้ำ

เมื่อดวงใจมีรัก ดั่งเจ้านกโผบิน บินไปไกลแสนไกล
หัวใจฉันก็ลอยลิบไป ถึงแดนดินถิ่นใดนะใจ โอ้ดวงใจเจ้าเอ๋ย

เมื่อต่างเราก็รัก จักเกรงกลัวฉันใด ใจเรานั้นแน่นอน
ขอให้เธอมั่นใจรักจริง รักเธอจริงแน่ใจขอวอน ก่อนตัดใจร้างลา

โอ้ใจรักเธอ คิดถึงเธอ เฝ้าครวญหา
โอ้ใจนะเออ ใยละเมอ ถึงเธอร่ำไป

เมื่อดวงใจมีรัก มอบแด่ใครสักคน หมดทุกห้องหัวใจ
ขอให้เธอมั่นใจรักจริง ฉันจะยอมมอบกายพักพิง แอบแนบอิงนิรันดร์

ฉันจะยอมมอบกายพักพิง แอบแนบอิงนิรันดร์

นิยายน้ำเน่า แต่ยังเห็นเหงาจันทร์

harry potter

แม้เราไม่ได้พบเจอ อย่าเดาเลยเธอว่าฉันเป็นใคร
ฉันอาจเป็นสาวยฝนเมื่อเธอร้อนใจ อบอุ่นเหมือนไฟเมื่อเธอเหน็บหนาว อาจเป็นดรตรีกล่อมเธอเมื่อเหงา อาจเป็นแสงดาวเมื่อเธอแหงนมอง